มาอัพด้วยอารมเซ็ง เซ็ง ไม่ไหวแล้ว 2 วันที่ผ่ามมาร้องไห้ สติแตกไปหลายรอบ เฮ้อ.. ตอนนี้ก้อยังคงร้องอยู่ เพาะไม่ไหวแล้ว ว่าจาไม่ร้องก้อร้องจนได้ แค่วันนี้ น้องยังบอกทำไมพี่ระขี้แยจัง ทำงัยได้หล่ะก้อมันร้องเอง เมื่อวาน กลับบ้านเปิดคอมเห็นข่าวจิน อึ้ง ช็อค จนทำรัยไม่ถูก ร้องไห้ไม่ออก(แต่ร้องออกตอนตีหนึ่งกว่าๆ เพิ่งรู้สึก) ตั้งแต่เมื่อวานเย็นมันไม่มีรมกินรัยเลย กินข้าวไปก่อนจาขึ้นมาเปิดคอมแค่นั้น แม่ซื้อซีสเค้กมาก้อไม่กินเห็นนะ แต่กินไม่ลง เมื่อเช้ากินไปแค่นม1กล่อง แอปเปิ้ล1ลูกแล้วอยู่ทั้งวัน เหอะๆ กลับจากบ้านยายแม่แวะกินเซเวนเซ่ อีระกินไป3คำ ให้น้องกินต่อ มันกินไม่ลงจิงๆแค่วันนี้เราก้อเหมือนคนบ้าแล้ว นั่งเล่นเกม น้องเปิดเพลง(ในมือถือ) เพลงอารัยมาฟังได้หมด ได้ยินคัตตุนเท่านั้นแหละ น้ำตาไหล นั่งเช็คเมล์เพื่อนส่งข่าวจินมาให้ ก้อนั่งร้องไห้อีก คุยโทรศับกะเกดก้อร้องไห้เฮ้อ..

จินไปเรียน 6 เดือน แล้ว 6 เดือนจากนี้ก้อไม่เจอจิน แต่โอเค จินไปเรียนภาษา ยังมีกำหนดกลับที่แน่นอน แล้วอีกอย่าง เมื่อกี้นั้งดูคลิปแถลงข่าวจิน ดูไปน้ำตาไหลไป คัตตุนร้องไห้กันทุกคน ที่สำคัญจินสัญญาแล้วว่า 『戻って来るから待っててね！』"จะกลับมานะเพาะนั้นช่วยรอกันหน่อยนะ" เพาะให้สัญญากับทุกคนในคัตตุนไว้ ได้ยินแค่นี้ก้อดีใจแล้ว ตอนนี้ รักคัตตุนมากถึงมากที่สุด จาที่เมื่อ5ปีที่แล้วชอบ รักคัตตุนยังงัย ตอนนี้ก้อชอบ รักคัตตุนเหมือนเมื่5ปีที่แล้วแต่จะต่างตรงที่มันชอบ มันรักมากขึ้นเรื่อยแล้วเราเชื่อด้วยยังงัยจินต้องกลับมาแน่นอน แล้วเราเชื่ออีกอย่าง ฟ้าหลังฝนย่อมดีกว่านี้แน่นอน

...อดทนเวลาที่ฝนพร่ำ...

...อย่างน้อยก้อทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง...

...เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง...

...ฟ้าก้อคงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ...

...ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...

**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**..**

P.S.　ตอนเย็นชั้นคงไปดูคอนเสิดเอเอฟ3 ในสภาพซอมบี้ นอนไม่หลับ ตาบวม